Życie nasze składa się z krótkich momentów , cudownych chwil i przykrych incydentów.. bywają chwile kiedy jest wszystko dobrze i wspaniale, jesteśmy wtedy szczęśliwi , mamy ochotę żyć , lecz niestety przychodzą takie momenty , że wszystko wydaje się nam bez sensu . Nic nas nie cieszy ,  odechciewa się nam żyć , ale to są tylko chwilowe momenty , zwątpienia i nie możemy się poddawać , mimo wielu przeszkód warto jest dążyć do celu i wierzyć , że się uda , mimo tego , że wszyscy w Nas wątpia bądź jesteśmy na straconej pozycji.. dopiero gdy osiągamy sukces , kiedy to pokazujemy tym wszystkim ludziom co w nas nie wierzyli , że jednak daliśmy radę , mimo wszystko . W ludziach jest za dużo fałszu , nienawiści . Trudno w tych czasach komuś zaufać , sztuką jest znaleźć prawdziwego i godnego zaufania przyjaciela . Jest zazwyczaj tak , że ja nic się nie dzieje mamy wokół siebie wielu " przyjaciół " lecz gdy przychodzi co do czego , wpadamy a jakiś dół.. przyjaciele się od Nas odsuwają , uciekają i nie ma nikogo kto mógłby Nam pomóc.. więc , no przyjaciel to wielki skarb , ale mam tu na myśli prawdziwego przyjaciele , który będzie z Nami mimo o wbrew wszystkiemu , jest wielu ludzi wokół nas , którzy z pozoru mogą wyglądać na szczęśliwych i bezproblemowych , a tak naprawdę gdzieś głęboko w sercu mają wielki żal.. ciężko im jest żyć , nie mając nikogo , aby móc się mu zwierzyć, pogadać. Prawie każdy z Nas ocenia człowieka po wyglądzie , gdy w jakimś stopniu " gorszy " mam tu na myśli np. ubiór to na starcie go odrzucamy twierdząc , że " nie pasuje do naszej paczki " , bo co ? bo nie ma pieniędzy na ubranie? to , że jest gorszy to to powinno świadczyć o jego charakterze , zachowaniu ? no raczej nie , więc po co od razu obgadywać i się wyśmiewać ? lepiej poznać tą osobę, a później oceniać . Nie liczy się wygląd tylko raczej to co pewna osoba ma w środku , dobre serce dla innych :) . My jesteśmy tam mała cząstką otaczającego nas świata  No niby małą , ale jednak mamy wpływ na to co się teraz dzieje , ale patrząc z innej strony.. można by pomyśleć jak życie wyglądałoby beze mnie? może było by lepsze? a może gorsze ? bo tak naprawdę to sama nie wiem po co istnieje , bo życie to przecież jeden wielki chaos bez porządku ani ładu i gdyby nie otaczający mnie ludzie , którzy mnie wspierają , pomagają w trudnych chwilach tak naprawdę byłoby mi bardzo ciężko. Gdyby nie szkoła nie miałabym po co rano wstawać , także dziękuję tym co są zawsze przy mnie.